• Kilimandżaro i Mount Meru — przejazd przez otwarte równiny północnej Tanzanii z widokami na najwyższą górę Afryki i Mount Meru, gdy pozwalają na to warunki.
• Góry Pare i Usambara — kręte górskie drogi, zalesione zbocza, chłodniejszy klimat oraz rozległe widoki w rejonie Mtae.
• Stepy Masajów — odległe trasy, tradycyjne osady i rozległe trawiaste równiny wokół Orkesumet.
• Jezioro Burunge i kraina baobabów — długie nieutwardzone odcinki prowadzące przez jeden z najbardziej charakterystycznych krajobrazów północnej Tanzanii.
• Różnorodne trasy motocyklowe — około 35% asfaltu oraz 65% szutrów, dróg gruntowych i nieutwardzonych tras.
• Kraina dzikich zwierząt — możliwość spotkania zwierząt podczas przejazdu przez otwarte przestrzenie, choć obserwacji dzikiej przyrody nigdy nie można zagwarantować.
• Royal Enfield Himalayan 450 — wynajem motocykla oraz paliwo są wliczone w cenę wyprawy.
• Pełne wsparcie na trasie — przewodnik MotoBirds, lokalny przewodnik i mechanik, samochód wsparcia oraz transport bagażu.
• Opcjonalna wyprawa do Mkomazi — możliwość wykupienia oddzielnej wycieczki samochodem 4×4 do Parku Narodowego Mkomazi i rezerwatu nosorożców.
• Opcjonalne safari w kraterze Ngorongoro — możliwość wykorzystania wolnego dnia w Karatu na oddzielnie rezerwowane safari samochodem 4×4.
• Mała, wspierana grupa — minimum 6 i maksimum 12 motocykli.
• Klimatyczne zakwaterowanie — połączenie lodży, komfortowych hoteli i obozów w stylu safari.

PAŹDZIERNIK: PRZYGOTUJ SIĘ NA UPAŁ, KURZ I DESZCZ

Początek października jest w północnej Tanzanii okresem przejściowym. Następuje po głównej porze suchej, ale jednocześnie rozpoczyna okres krótkich opadów. Wiele dni może być ciepłych, słonecznych i suchych, jednak mogą pojawić się przelotne deszcze, a moment ich nadejścia różni się z roku na rok. Nie można zagwarantować bezdeszczowej pogody.

Warunki wyraźnie zmieniają się również w zależności od miejsca. Otwarte równiny w rejonie Kilimandżaro, stepy Masajów i okolice jeziora Burunge mogą być w ciągu dnia gorące, suche i zakurzone. Góry Pare i Usambara leżą wyżej, są bardziej zielone i zazwyczaj chłodniejsze, z większym prawdopodobieństwem chmur, mgły lub deszczu. Poranki i wieczory w rejonie Mtae i Karatu mogą być zaskakująco chłodne po gorącym dniu na równinach.

Deszcz może szybko zmienić warunki jazdy. Twarde szutry i czerwone drogi gruntowe po intensywnym opadzie mogą stać się śliskie, błotniste lub pełne głębokich kolein. Jeżeli pogoda sprawi, że zaplanowany odcinek będzie nieprzejezdny lub niebezpieczny, program może wymagać zmiany.

Zabierz przewiewną odzież motocyklową na cieplejsze odcinki, ale również wodoodporną warstwę zewnętrzną, cieplejszą warstwę pośrednią i wodoodporne rękawice. Nawet w chłodniejsze dni słońce może być bardzo intensywne, dlatego odpowiednie nawodnienie i ochrona przeciwsłoneczna są niezbędne.

Tanzania leży blisko równika, ale nie oznacza to, że każdy dzień jazdy będzie gorący i suchy. Pakuj się na rzeczywistą trasę, a nie na widokówkę.

NAJLEPIEJ SPRAWDZA SIĘ STRÓJ ENDURO

Z naszego doświadczenia na tej trasie wynika, że lekki i dobrze wentylowany strój enduro sprawdza się lepiej niż ciężki kombinezon turystyczny. Zapewnia większą swobodę ruchu na nierównych odcinkach, jest wygodniejszy podczas jazdy w upale i kurzu oraz pozwala łatwo dodawać lub zdejmować warstwy w zależności od warunków.

Każdy uczestnik musi zabrać własne, kompletne wyposażenie ochronne. Zalecamy:

• pełny kask typu adventure, enduro lub motocross z przezroczystą szybą albo goglami;
• przezroczyste gogle lub zapasową przezroczystą szybkę na kurz, deszcz i gorszą widoczność;
• zbroję chroniącą klatkę piersiową, plecy, barki i łokcie;
• stabilizatory kolan albo solidne ochraniacze kolan i piszczeli;
• wysokie buty enduro lub motocross z odpowiednią ochroną kostki, piszczeli i stopy;
• spodnie enduro oraz dobrze wentylowaną koszulkę motocyklową;
• lekką wodoodporną kurtkę i spodnie zakładane na strój motocyklowy;
• lekką warstwę ocieplającą na chłodniejsze poranki i odcinki górskie;
• komin lub chustę chroniącą przed kurzem i słońcem;
• plecak hydracyjny z bukłakiem o pojemności co najmniej 2 litrów.

Można również użyć dobrze wentylowanego kombinezonu adventure, pod warunkiem że zapewnia odpowiednią ochronę i nie staje się zbyt gorący lub krępujący ruchy podczas jazdy poza asfaltem.

Kaski otwarte, miejskie buty motocyklowe, miękkie buty turystyczne, jeansy oraz lekka odzież rekreacyjna nie są odpowiednie na tę trasę. Kurz, luźne kamienie, kolczasta roślinność i nierówne drogi wymagają właściwej ochrony.

Zabierz wyposażenie, które już znasz i któremu ufasz. Nie przyjeżdżaj z nowymi butami, niewypróbowanym kaskiem ani goglami, których nigdy wcześniej nie używałeś podczas całego dnia jazdy.

BAGAŻ

PODRÓŻUJ LEKKO — RESZTĘ PRZEWIEZIE SAMOCHÓD WSPARCIA

Każdy uczestnik może zabrać jedną miękką, odporną na kurz i wodę torbę podróżną o wadze nieprzekraczającej 20 kg. Torba będzie przewożona w samochodzie wsparcia.

Nie zabieraj walizek z twardą skorupą ani sztywnych kufrów motocyklowych. Zajmują zbyt dużo miejsca w samochodzie wsparcia, są trudne do załadunku i mogą zostać uszkodzone na nierównych drogach.

Główny bagaż jest każdego ranka ładowany do samochodu wsparcia i może nie być dostępny podczas dnia jazdy. Przedmioty potrzebne na trasie należy przewozić w małym plecaku hydracyjnym lub niewielkiej wodoodpornej torbie bezpiecznie przymocowanej do motocykla.

Bagaż dzienny powinien być niewielki. Duży plecak szybko staje się gorący, niewygodny i męczący podczas kolejnych dni jazdy poza asfaltem.

W niektórych hotelach można skorzystać z usługi prania, zazwyczaj za dodatkową opłatą. Usługa nie jest dostępna w każdym miejscu, a zwrot odzieży tego samego dnia nie zawsze jest możliwy. Warto zabrać szybkoschnącą bieliznę i warstwy bazowe oraz nie planować bagażu przy założeniu, że pranie będzie dostępne codziennie.

Dodatkowy bagaż, który nie będzie potrzebny podczas wyprawy, można pozostawić w hotelu początkowym w Aruszy.