Dzień 1 – Przylot do Biszkeku
Przylot do Biszkeku, bramy do Pamiru. Transfery z lotniska, zakwaterowanie w hotelu i czas na odpoczynek po podróży. Wieczorem spotykamy się w grupie na powitalnym briefingu i omówieniu trasy.

Dzień 2 – Odbiór motocykli, następnie Biszkek → Too-Ashuu → Dolina Suusamyr → Kyzyl-Oi (190 km)
Ruszamy do magazynu, aby odebrać nasze motocykle. Potem wsiadamy na maszyny i opuszczamy miasto. Trasa wspina się w kierunku Too-Ashuu, a następnie opada do szerokiej Doliny Suusamyr — klasycznego wysokogórskiego krajobrazu otwartych pastwisk, odległych szczytów i letniego życia nomadów. Z głównej drogi kierujemy się w stronę rzeki Kokomeren i rejonu Kyzyl-Oi. To właśnie tutaj podróż zaczyna przypominać prawdziwą wyprawę ADV, a nie zwykły przejazd asfaltową trasą.

Dzień 3 — Kyzyl-Oi → Chaek / górskie drogi → Kazarman (300 km)
Kontynuujemy jazdę przez centralny Kirgistan, wybierając mniejsze górskie drogi w kierunku Kazarmanu. To odległy dzień jazdy przez przełęcz Moldo Ashuu (3238 m), ze zmienną nawierzchnią, dolinami rzecznymi, bardziej surowymi odcinkami i szerokimi górskimi krajobrazami. Kazarman jest zakurzony i daleki od efektownego przystanku, ale sprawdza się jako miejsce na tankowanie, odpoczynek i kontrolę motocykli przed dalszą drogą na południe.

Dzień 4 — Kazarman → Jalal-Abad / Özgön → Osz: 2 opcje
Ci, którzy tego dnia będą mieli ochotę na bardziej szosowy wariant, mogą pojechać główną drogą w kierunku Jalal-Abad (Manas) — 240 km, stopniowo opuszczając bardziej odległe górskie drogi i wracając w stronę bardziej ruchliwych rejonów południowego Kirgistanu. Ci, którzy będą chcieli więcej przygodowej jazdy po szutrze, mogą wybrać drogę przez przełęcz Kaldama (2980 m), znaną z ciasnych serpentyn i pięknych widoków — 260 km.

Dzień 5 — Osz → Dolina Alajska → Sary-Mogol → Tulpar Kul (260 km)
Opuszczamy Osz i wjeżdżamy do Doliny Alajskiej, jednego z wielkich górskich korytarzy południowego Kirgistanu. Krajobraz otwiera się spektakularnie, gdy zbliżamy się do Sary-Mogol i Sary-Tash, a przed nami wyrasta pasmo Trans-Alajskie z dominującym na horyzoncie Pikiem Lenina — jeśli pogoda pozwoli. Z Sary-Mogol skręcamy na szutrową drogę boczną w kierunku Tulpar Kul. To ślepa droga dojazdowa, która prowadzi nas blisko bazy pod Pikiem Lenina. Tulpar Kul (3500 m) daje wyprawie jeden z najmocniejszych kirgiskich momentów: jurty, wysokogórskie pastwiska, chłodne wieczorne powietrze i widoki w stronę Piku Lenina. Jeśli będzie po obfitych deszczach, przenocujemy w pobliskiej miejscowości.

Dzień 6 — Tulpar Kul → Sary-Mogol / Sary-Tash → przejście graniczne Kyzyl-Art → Karakul → Murghab (175 km)
Rano wracamy z Tulpar Kul do głównej drogi przez Dolinę Alajską. Stamtąd kontynuujemy jazdę w stronę Sary-Tash i przejścia granicznego Kyzyl-Art do Tadżykistanu. To prawdziwa brama do Pamiru. Kyzyl-Art to znane wysokogórskie przejście graniczne (4288 m) między Kirgistanem i Tadżykistanem na trasie pamirskiej. Dalej na trasie wspinamy się na przełęcz Ak-Baital (4655 m). To nie jest nudny dzień graniczny, lecz prawdziwy dzień jazdy na dużej wysokości.

Dzień 7 — Murghab → Alichur → Bulunkul / Yashilkul (150–300 km)
Nie spieszymy się na południe. Jeśli lokalny dostęp, pozwolenia i warunki pogodowe na to pozwolą, najpierw pojedziemy w stronę Rangkul, odległego regionu blisko granicy z Chinami. To wysokie, puste oblicze Tadżykistanu w najbardziej surowej formie: otwarta pustynia, nierówne drogi, wiatr, jeziora i wreszcie stary płot z czasów sowieckich, oddzielający Tadżykistan od Chin, który miejscami wciąż jeszcze stoi…

Jazda z Murghab w stronę Alichur, Bulunkul i Yashilkul to przestrzeń, wysokość i cisza: wysokogórska pustynia, jeziora, wiatr, odległe góry i minimalny ruch.

Krajobraz jest zupełnie inny niż w Kirgistanie. Boczny dojazd do Bulunkul / Yashilkul jest znacznie bardziej odległy, ale dobrze pasuje do charakteru tej wyprawy. Powinniśmy mieć wystarczająco dużo czasu, aby skorzystać z pobliskich gorących źródeł — dojazd off-roadowy.

Dzień 8 — Bulunkul / Yashilkul → przełęcz Khargush → Langar (260 km)
To będzie jeden z bardziej wymagających dni tej wyprawy. Opuszczamy wysokogórski rejon jezior i ruszamy w stronę przełęczy Khargush, a następnie zjeżdżamy w kierunku Korytarza Wachańskiego. Przełęcz Khargush leży na wysokości około 4344 m i łączy stronę Pamir Highway z trasą przez Wakhan. Po drugiej stronie rzeki Pandż, wzdłuż której jedziemy, leży Afganistan.

Dzień 9 — Langar → Korytarz Wachański → Yamchun / Ishkashim (115 km)
Dzisiejszy dzień nie jest długi pod względem dystansu, ale warunki drogowe sprawią, że prawdopodobnie będziemy potrzebować kilku godzin, aby dotrzeć do Ishkashim. Jedziemy przez Korytarz Wachański, jeden z kulturowych i emocjonalnych punktów kulminacyjnych całej wyprawy. Droga prowadzi doliną wzdłuż granicy z Afganistanem, obok rzeki Pandż, wiosek, pól, twierdz, gorących źródeł i Hindukuszu wznoszącego się po drugiej stronie.

Tutaj jedzie się wolniej. Nie chodzi o prędkość, ale o uważność na wąskich drogach, szutrze, zniszczonym asfalcie, kurzu, ruchu w wioskach i okazjonalnych nierównych odcinkach.

W zależności od czasu możemy zatrzymać się przy twierdzy Yamchun, gorących źródłach Bibi Fatima lub innych lokalnych miejscach.

Dzień 10 — Ishkashim → Khorog (120 km)
Dziś kontynuujemy jazdę wzdłuż rzeki Pandż w kierunku Khorogu, głównego miasta Górnobadachszańskiego Obwodu Autonomicznego i jednego z kluczowych punktów serwisowych na trasie pamirskiej. Po wolniejszych drogach Korytarza Wachańskiego jest to celowo krótszy dzień jazdy. Nawierzchnia pozostaje mieszana — zniszczony asfalt, szuter, łatane odcinki i lokalny ruch — ale dystans pozwala nam dotrzeć bez pośpiechu. Droga prowadzi doliną na północ, a Afganistan przez dużą część trasy wciąż jest widoczny po drugiej stronie rzeki.

Dzień 11 — Khorog — odpoczynek, serwis i pamirski reset
Po kilku wymagających dniach przez wschodni Pamir, przełęcz Khargush i Korytarz Wachański robimy dzień odpoczynku i serwisu w Khorogu, głównym mieście Górnobadachszańskiego Obwodu Autonomicznego. To nie jest luksusowy resort, ale jedno z najbardziej przydatnych miejsc na całej trasie Pamiru: normalne łóżko, jedzenie, zapasy, pranie, lokalny bazar i czas na sprawdzenie motocykli przed powrotem na wysoki płaskowyż. Ci, którzy chcą pozwiedzać, mogą przejść się po mieście, odwiedzić bazar albo pojechać motocyklem lub samochodem w stronę Pamirskiego Ogrodu Botanicznego, skąd roztaczają się widoki na Khorog i okoliczne góry. Ci, którzy potrzebują odpoczynku, mogą po prostu odpocząć.

Dzień 12 — Khorog → M41 → Murghab (310 km)
Opuszczamy Khorog i ponownie wspinamy się na Pamir Highway. To klasyczny powrót wysoką drogą: długie dystanse, wysokie przełęcze, zniszczony asfalt, szuter, otwarty płaskowyż i bardzo długi dzień w siodle.

W porównaniu z Wakhanem ta trasa wydaje się bardziej odsłonięta i bardziej pusta. Wioski stają się rzadsze, krajobraz się otwiera, a jazda zaczyna być przede wszystkim o wysokości, wytrzymałości i skali Pamiru.

Dzień 13 — Murghab → Kyzyl-Art → Sary-Tash (230 km)
Dziś ponownie przecinamy wysoki Płaskowyż Pamirski i wracamy do Kirgistanu. Trasa prowadzi przez jedne z najbardziej ikonicznych wysokogórskich krajobrazów Azji Centralnej: Murghab, Ak-Baital, Karakul i Kyzyl-Art.

To duży dzień, ponieważ łączy wysokość, nierówne nawierzchnie i formalności graniczne.

Dzień 14 — Sary-Tash → Osz (200 km)
Długi dzień powrotu przez południowy Kirgistan. Zjeżdżamy z Doliny Alajskiej w kierunku Osz. To nie jest bardzo długi dzień jazdy, więc powinniśmy mieć czas na spacer po Osz.

Dzień 15 — Osz → Toktogul (400 km)
Po wysokim Pamirze i Dolinie Alajskiej zaczynamy długi powrót na północ przez Kirgistan. Droga do Toktogul prowadzi głównym górskim korytarzem między Osz i Biszkekiem, mijając zmieniające się doliny, zbiorniki wodne, ruch, ciężarówki i długie odcinki kirgiskiej górskiej szosy. To przede wszystkim dzień przejazdowy, ale ważny: dzieli drogę powrotną na realistyczny etap jazdy i chroni nas przed zamienieniem końcówki wyprawy w męczący test wytrzymałości.

Dzień 16 — Toktogul → Biszkek (300 km)
Ostatni dzień jazdy. Kontynuujemy drogę na północ w stronę Biszkeku, przecinając kirgiski górski korytarz i stopniowo wracając do stolicy.

Na tym etapie kontrast jest już wyraźny: od miejskiego startu w Biszkeku, przez kirgiskie szutry, jurty, wysokie granice, Płaskowyż Pamirski, Wakhan, Khargush, Khorog, Ak-Baital i z powrotem. Docieramy do Biszkeku, zwracamy motocykle i spotykamy się na kolacji pożegnalnej.

Dzień 17 — Wylot z Biszkeku
Transfery na lotnisko i wylot. Motocykle są już zaparkowane, wysokie drogi za nami, a pętla zostaje zamknięta.

PROGRAM MOŻE ULEC ZMIANIE ZE WZGLĘDÓW POLITYCZNYCH, SPOŁECZNYCH LUB WARUNKÓW POGODOWYCH.